Μικρό cafe, στο κέντρο της πόλης. Δημιουργείται ένας εσωτερικός χώρος που επικοινωνεί με τον υπαίθριο και προβάλλεται στον δρόμο. Το μεγαλύτερο μέρος καταλαμβάνει ο πάγκος σερβιρίσματος και η όψη λειτουργεί ουσιαστικά σαν οθόνη αυτού του χώρου, με κουφώματα που σύρονται προς τα πάνω και “χάνονται” όταν είναι ανοιχτά. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται, όπως το ξύλο και ο ειδικά κατεργασμένος πωρόλιθος, προκαλούν οικειότητα και φιλική διάθεση. Παρόμοια αίσθηση προκαλεί και ο φωτισμός.
Θεσσαλονίκη
2002
